Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 9 сентябри соли 1991 ба даст омад, яке аз муҳимтарин рӯйдодҳои таърихи навини миллати тоҷик мебошад. Истиқлолият барои мардуми Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки тақдири давлатро мустақилона муайян намуда, дар роҳи бунёди ҷомеаи демократӣ, ҳуқуқбунёд ва пешрафта қадам гузорад. Дар тӯли солҳои истиқлолият Тоҷикистон дар соҳаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, илмӣ, фарҳангӣ ва варзишӣ ба дастовардҳои назаррас ноил гардид.
Яке аз бузургтарин дастовардҳои даврони истиқлол таҳкими сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Маҳз сулҳу субот барои рушди тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа заминаи мусоид фароҳам овард. Дар кишвар садҳо муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо, роҳҳо, нақбҳо, пулҳо ва неругоҳҳои барқи обӣ сохта шуда, сатҳи зиндагии аҳолӣ тадриҷан беҳтар гардид.
Дар соҳаи илм низ Тоҷикистон ба пешрафтҳои назаррас ноил шудааст. Донишгоҳҳо ва марказҳои илмӣ фаъолияти худро густариш дода, олимони тоҷик дар соҳаҳои тиб, кишоварзӣ, технология, геология ва дигар самтҳо корҳои илмӣ анҷом медиҳанд. Ҷорӣ намудани технологияҳои муосир, рушди таҳқиқоти илмӣ ва омода намудани мутахассисони баландихтисос барои пешрафти кишвар аҳаммияти калон дорад.
Соҳаи маориф низ яке аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ мебошад. Дар солҳои истиқлолият муассисаҳои нави таълимӣ таъсис ёфта, шароити таълиму тарбия беҳтар гардидааст. Ҷавонон имконият доранд ҳам дар дохили кишвар ва ҳам дар хориҷ таҳсил намуда, дониш ва таҷрибаи худро барои рушди Ватан истифода баранд.
Варзиш дар даврони истиқлол ба яке аз самтҳои муҳими сиёсати иҷтимоӣ табдил ёфтааст. Варзишгарони тоҷик дар мусобиқаҳои байналмилалӣ, аз ҷумла Бозиҳои олимпӣ, қаҳрамониҳои ҷаҳон ва Осиё, Бозиҳои осиёӣ ва дигар мусобиқаҳои бонуфуз иштирок намуда, медалҳои арзишманд ба даст овардаанд. Бунёди варзишгоҳҳо, маҷмааҳои варзишӣ ва рушди футболи касбӣ, гӯштин, ҷудо, бокс, таэквондо ва дигар намудҳои варзиш барои тарбияи насли солим ва баланд бардоштани обрӯи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ мусоидат намудааст.
Дар соҳаи фарҳанг ва сайёҳӣ низ дастовардҳои муҳим ба назар мерасанд. Мероси таърихию фарҳангии тоҷикон дар сатҳи байналмилалӣ муаррифӣ гардида, ҷашнҳои миллӣ, ҳунарҳои мардумӣ ва ёдгориҳои таърихӣ барои рушди сайёҳӣ ва муаррифии Тоҷикистон саҳми арзанда мегузоранд.
Имрӯз Тоҷикистон бо бисёр давлатҳои ҷаҳон муносибатҳои дӯстона ва ҳамкориҳои судмандро ба роҳ мондааст. Ташаббусҳои байналмилалии кишвар, бахусус дар самти ҳифзи захираҳои об ва масъалаҳои муҳити зист, аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ дастгирӣ мешаванд.
Истиқлолият барои мардуми Тоҷикистон неъмати бебаҳо ва асоси ҳамаи дастовардҳои давлат мебошад. Ҳифзи истиқлолият, таҳкими ваҳдати миллӣ, рушди илм, маориф, варзиш, иқтисод ва фарҳанг вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар аст. Танҳо бо меҳнати содиқона, дониш, ватандӯстӣ ва масъулиятшиносӣ метавон Тоҷикистони соҳибистиқлолро боз ҳам ободу пешрафта гардонд.
Насрулло Кабиров, омӯзгори кафедраи тарбияи ҷисмонӣ ва мудофиаи шаҳрвандӣ, довари сатҳи байналмилалӣ оид ба футбол.